D

it vakantiehuis, ligt in het Zwitserse alpendorp Mayens de la Zour in het kanton Wallis.
In het chalet kunt u dan ook heerlijk tot rust komen, maar daarbuiten zijn er natuurlijk tal van activiteiten mogelijk zoals; wandelen, klimmen, raften, mountainbike, Skieen, snowboarden, sneeuwschoenen tochten enz. Dit vakantiehuis, ligt in Mayens de la Zour in het kanton Wallis, het ligt in het buitengebied tussen weiden en bossen van meerdere kleine dorpen die samen tot de gemeente Saviese behoren. Het chalet ligt op een hoogte van ±1400 meter en is goed gelegen met een uniek uitzicht op een Gletsjer en op meerdere drie en vierduizend meter hoge bergen. Het kanton Wallis biedt alle veelzijdigheid en schoonheid van de Zwitserse natuur. Elk seizoen heeft zijn eigen charmes. Mayens de la Zour is daarom uitermate geschikt voor elk jaargetijde.. De naam van het chalet "Ursa Minor" komt van de sterrenhemel wat betekend "Kleine Beer" . Dit zwakke sterrenbeeld kunt u in Mayens de la Zour vaak goed aan de sterrenhemel zien staan. Twaalf seizoenen in het hartje van Wallis (bron: sion region Tourisme, Office du tourisme de Saviese): Januari Skiparadijs Wat kan een echte skier zich beter wensen dan in alle vrijheid voort te suizen tussen Matterhorn en Mont Blanc, Jungfrau en Wildhorn? Midden-Vaiais biedt het puikje van de Alpen: honderden kilometers aan skipisten- van zacht glooiende hellinkjes voor beginners tot de duizelingwekkende zwarte pistes, onmetelijke verten met maagdelijke poedersneeuw en ouderwets gezellige skioorden ondanks de moderne accomodaties en sportfaciliteiten. Of u nu in Anzere, Mont Noble of de 4 Valleien bent of in het gebied van Evoline, er is geen twijfel mogelijk: u bent hier in het skiparadijs. ''s Avonds laat of (heel) hoog Sommigen hebben niet genoeg aan lange dagen vol zon en licht om te skien. Speciaal voor hen heeft Thyon-Les-Collons verlichte skipistes zodat ze ook 's avonds laat hun geliefde sport kunnen beoefenen. Anderen willen met alle geweld de platgereden paden verlaten om hun krachten te meten met de bergen. De toppen van de Pigne d' Arolla op zo'n 4000 meter en die van de Wildhorn, op meer dan 3000 meter, zijn per helikopter te bereiken. Daar wacht een zoete beloning eindeloze afdalingen door nagenoeg ongerepte sneeuw. De bergen voor zichzelf De individualisten kunnen zich in midden-Valais in hun handen wrijven. Overal, vanaf 1000 meter hoogte kunnen ze hun langlaufski's of sneeuwschoenen onderbinden en de natuur intrekken, via bosweggetjes, wandelpaden of speciaal voor hen aangelegde pistes. Als ze nog hoger klimmen, hebben ze geen speciale infrastructuur meer nodig. Ze willen tenslotte vooral alleen zijn, in de stilte van sneeuw, ijs en rotsen. Ze schrikken niet terug van gletjers, trekken passen over en bereiken toppen van meer dan 4000 meter. Daarboven hebben ze een ruime keus aan berghutten om de nacht door te brengen, iets dichter bij de sterren. Snowboard en schermzweven De snowboarders komen niet alleen aan hun trekken op de zowat 600 kilometer bewegwijzerde pistes die het gebied rijk is. In de meeste skioorden hebben ze hun eigen speciale parcours met half-pipes en boardercross. En verder is er natuurlijk de hemel, die 's-zomers en 's-winters zijn blauw uitgestrektheid biedt aan allerlei soorten schermzwevers. Ze kunnen zowel starten van de hoogten van Thyon als van Arolla of Anzere, om duizenden meters lager zacht te landen. Sneeuw-en ijssporten Natuurlijk staat skien bovenaan de lijst, maar de winter leent zich ook voor andere pret. Alle skioorden bieden de bezoekers schitterde sleepistes en honderden kilometers langlaufloipes door feeerieke landschappen. Voor de schaatsliefhebber zijn er talloze ijsbanen, en wie van curling houdt kan terecht in Anzere. Februari: Een verrassend museum Het kantonnaal Historisch Museum, in de zalen van het Kasteel an Valere, heeft zich losgerukt uit de dwang van de tijd. Men vindt hier uiteraard voorwerpen van lokale herkomst, zoals liturgische kisten of prachtige middeleeuwse beelden. Maar eigenlijk krijgt de hele geschiedenis van Valais hier een plaats toebedeeld, zodat kostbare reliekhouders uit de middeleeuwen breoederlijk rusten naast eenvoudige metselaarstroffels uit de 20ste eeuw. De ontwerpers van het Museum willen ons overhalen tot een andere kijk op de geschiedenis, door in elke zaal een geheel eigentijdse indringer te plaatsen. Het procede heeft eerst iets schokkends, gaat daarna itrigeren en plaatst het verleden daarna op een eigenzinige manier in het perspectief van.....het heden! Een panoramisch kunst museum Het kantonale Museum van Schone Kunsten huist tegenwoordig tussen de muren van de beroemde Majorie,waar vroeger de Bischop woonde. Van hieruit ontdekt men een prachtig uitzicht over de stad. Vandaag de dag zijn het werken van de 18de tot 21ste eeuw die geexposeerd worden in een indrukwekkend artistiek panorama. De kosmopolitische stromingen hebben de Zwitserse kunstenaars, die in deze historische zalen heer en meester zijn, sterk beinvloed. eerste sporen van de mens in de alpen Een reis terug door de tijd, dat is wat het Kantonaal Archeologische Museum te bieden heeft. Men aanschouwt een uitgebreide waaier van de rijkdom van de bewoners die Wallis sinds meer dan 30.000 jaar bevolken. Hoogte punt van de expositie is de zuilenzaal van de kleine-Jager, die de megelithische begrafenissen uit de necropool uitbeeld, omhuld door een ondoordringbaar mysterie. De wolfen zijn terug De dierenliefhebbers kunnen in het Kantonaal Natuur Historisch Museum de vogels en zoogdieren uit Europa bewonderen, in een luchtige en vrolijke omgeving. Herten, reebokken, gemzen, berggeiten en wilde zwijnen staan schouder aan schouder met hun grootste vijanden, zowel de laatste geconserveerde uit de vorige eeuw als de opnieuw terug gekeerde zoals de lynx en de gypete. Prachtige kristallen, zeldzame Alpen mineral en fossielen illustreren de mineralen wereld van Wallis. Ook de altijd bedrijvig bijenkorf is een boeiend spektakel. Maart: Irrigatiekanalen Bisse van St.Marguerite,- op loopafstand van chalet Ursa Minor-, gebouwd in 1430 is een der kunstigste en beroemste Walliser Bisse. Op de moment de oudste Bisse wordt nog steeds benut. Het is een mooie wandelroute over dit pad langs het hier acht eeuwen geleden in de bergwand uitgehakte irrigatiekanaal. Uren van wisselnde landschappen, bossen vol lentegeuren, duizelingwekkende steile wijngaarden, vastgehouden door muurtjes van natuursteen, boven het Rhonedal vlak voor Sion. Het kanaaltje is er slechts een van de tientallen die zich een weg banen naar de meest onvriendelijke gronden. Op dezelfde helling, wat hogerop, loopt het irrigatiekanaal van Anzere, en nog hoger, het duizelingwekkend irrigatiekanaal van Ayent, met hier en daar een vastgepind stuk houten leiding in de steile rotswand. In deze streek, waar de zon alles overheersend is, moeten niet alleen de hoge bergweiden worden bevloeid maar ook de middelhoge, en niet te vergeten de wijngaarden beneden. 10.000mijl. onder de grond Tussen Sion en Sierre ligt een van de meest feeerieke attracties van Valais: het onderaardse meer van St-Leonard, het grootste van zijn soort in Europa. Zodra je binnen bent, verdijn je onder de grond en ga je aan boord voor een schitterde tocht door de ingewanden van de Alpen, op kristalhelder water en onder veelkleurige gewelven in een eindeloos doolhof van zalen en gangen. Alles wint nog aanzienlijk aan kracht door de verlichting. Je denkt haast dat je terecht bent gekomen op een geheimzinnige andere planeet. Onverwachte piramides.... ...van 10.000 jaar geleden! Goed, ze hebben lang niet de omvang van die van Egypte, maar toch bieden de piramides van Euseigne een verbluffend schouwspel. Een lang asgrauw snoer van hoge ronde piramides doorsnijdt plotseling een groen dal. Sommige torsen op hun top een zwaar rotsblok, in een schijnbaar uiterst wankel evenwicht, waardoor het geheel iets weg krijgt van de planeet Mars. De natuur heeft geduldig door erosie vorm gegeven aan de morenen die de gletsjer van de Herens hier honderd eeuwen geleden had achtergelaten, behalve op de plaatsen die door de stenen hoeden werden beschermd. Het pad langs de zonzijde Slenteren, ruiken, ontdekken en ......proeven. Tientallen kilometers aan paadjes van de NAT-vereniging, tussen Sion en Icogne, noden u tot een boeiende kennisverrijking dankzij de educatieve en ludieke opzet, in een van de fraaiste agrarische landschappen van het land. U doorkruist niet alleen steppen, weilanden en bergweiden, maar ontdekt tevens de rijkdom van de tuinen van de Valais - waar ook exotische vruchten worden verbouwd als aardbeien, abrikozen en aromatische kruiden, en een zeer zeldzame flora en fauna. Onderweg bent u van harte welkom bij de boerenbedrijven om van de verrukkelijke streekproducten te proeven. De alpen, van binnenuit gezien Het Zwitsers Speleologiemuseum ligt in het hartje van alles van Midden-Valais aan grotten en holen telt. Het besteedt zowel aandacht aan wetenschappelijk onderzoek als aan griezelige ondergrondse speurtoachten. Via een ludiek en gedocumenteerd parcours valt alles te leren over mijnen, delfstoffen en bronnen en over het ontstaan van holen. Maar er wordt ook ruime aandacht besteed aan de ontwikkeling van de bij speleologie gebruikte uitrustingen en technieken vanaf het eind van de 19de eeuw, zoals metingen, fotografie, onderaards duiken en redden. En niet te vergeten de voornaamste trekpleister van het museum, en uniek in Zwitserland: een proteus anguinus, een levend fossiel, verwant aan de salamander, die z'n hele leven in de larvenstaat blijft. April: Stuwdam van de Grande Dixence Alles in het kantor Valais lijkt eropgericht de mens terug te brengen tot zijn juiste proporties: de schoonheid en de weidsheid van het landschap, het grandioze decor van de Alpen, de gekwelde massa van de gletsjers en het majesteitelijke van de Rhonevlate. Alsof de werken van de natuur nog niet voldoende waren, hebben de bewoners van Valais in onze tijd alles in het werk gesteld om nog meer onmetelijks aan het landschap toe te voegen, een soort monumentale tempels, gewijd aan de energiegoden: de stuwdammen. Hier op de muur van de Grande Dixence,, stroomafwaarts is de immense muur 285 meter hoog, waardoor dit de hoogste betonnen stuwdam van Europa is, zegt de gids. Aan de andere kant strekt zich een oneindige watervlakte tegen de berguitlopers uit, rustig en bijna gelaten. Deze kalmte is slechts de buitenkant van een onstuimig gebeuren nbeneden. De 15 miljoen ton van de stuwdam houden 400 miljoen m3 water vast, bestemd voor de turbines van de elektrische centrales honderden meters lager. De Grande Dixence, verbonden met Cleuson, verzameld het water uit een bekken van 420 kkm2, voor twee derde bedekt met gletsjers, tussen de Mischabel en Mont-Gale, de dorst is onlesbaar, waant het complex verslindt jaarlijks 500 miljoen m3. Maar behalve de formidabele muur is de plek heel goed te bezoeken zonder voortdurend uitsleuitend oog te hebben voor deze geeldige krachtconcentratie. De bouw van de waterkrachtcentrale is gelijk op gegaan met de aanleg van een uitgestrekt natuurreservaat in het aaaDixtal. Fauna en flora zijn hier heer en meester, in al hun rijkdom en verscheidenheid. Er lopen eenvoudige paden in de vier windrichtigen, naar Thyon, Arolla en de Cabane des Dix, en in de buurt van de stuw zelf, zodat de wandelaar zich kan vergapen aan de zeldzame combinatie van natuurschoon en menselijke vindingrijkheid. Het nuttige kleine broertje Klein maar fijn kan soms handig zijn. Dat bewijst Cleuson maar weer, want dit lager gelegen verzamelbekken van 20 miljoen m3, in een buurdal van Grande Dixence, voedt met zijn opgepompte water het enorme stuwmeer van het Dixdal. Maar Cleuson hoeft niet jaloers te zijn op zijn grote roer. Dit turquoise meer in een romantisch dal heeft dezelfde charme als de Grande Dixence, alleen is alles wat intiemer. Een streek van legenden Over de streek van Rawyl bestaat een schat aan verhalen: Invasies uit Bern, via de bergpas met dezelfde naam, woeste twisten tussen de gemeenschappen van de Lens en Ayent over het gebruik van het water van deze fascinerende rotsformaties. De plaatselijke bevolking kon het niettemin eens worden over de bouw van een stuwdam van 156 meter hoogte, die 50 miljoen m3 water vast houdt. Net als de broeders aan de overkant van het Rhonedal verbluft deze stuwdam zowel door zijn afmetingen als door de wijze waarin hij in de omgeving past: een prachtige watervlakte met de weerspiegeling van de uitlopers van de Wildhorn, de Plaine-Morte en de Six des Eaux Froides. De beroemde Toren van Wildstrubels is een ideaal vertrekpunt voor bergexccursies, tussen Anzere en Crans-Montana, of voor een tocht naar de Sanetsch-pas. Romantiek aan het water Op enkele kilometers van Sion liggen nog meer watervlaktes die eveneens door mensenhanden zijn ontstaan: "Les Iles" met hun grindgaten in de open lucht, die worden gevoed door het water van de naburige Rhone. Hier heeft de techniek plaats gemaakt voor ontspanning en recreatie. De oevers van de meren zijn in hun vroegere eer hersteld en dit is nu een van de meest romantische plekken van heel Valais. De zandstranden worden beschaduwd door wilgen, de bosjes en de grasvelden nodige uit tot luieren, en op het terras van het restaurant kan de nieuwsgierige slenteraar een verfrissend drankje halen. Er bestaat hier ook de mogleijkheid allerlei sporten te beoefenen - zwemmen, zeilen, vissen, boogschieten, enz. De heuvel met duizend verrassingen Montorge biedt misschien wel het beste uitzicht op de stad Sion. De Zuidflank van de heuvel bezit prachtige steppen met een steeds weer verrassende bloemenrijkdom. De heuvel beschermt ook het meer met dezelfde naam, een zeldzaamheid op deze geringe hoogte en een van de meest betoverende plekken van Midden-Valais. De natuur heeft zich hier extra uitgesloofd om er iets liefelijks van te maken: het kalme heldere water van het meer is verrikt met soepel riet, de rustige elegantie van waeterlelies en de discretie van watermunt. En naar alle kanten strekt zich een netwerk uit van onvergetelijke wandelingen. Mei: Aproz Gevechten tussen kuddeleidsters. Het enorme veld heeft zo'n tienduizend toeschouwers getrokken, die de worstelaarsters komen aanmoedigen. De spanning stijgt telkens als de ene koe terugwijkt en de ander tenslotte zegeviert. De overblijvende koe wordt dan kantonnale koninging gekroond een niet geringe adelijke titel hier in Valais. Als je de strijdlustigheid, de techniek en de sportiviteit van deze koeien ziet, kun je haast niet geloven dat het om een natuurlijk proces gaat. Toch is het zo. Want in de eerste dagen van het weideseizoen, als de koeien uit verschillende stallen tot een kudde worden samengevoegd, wordt na een reeks gevechten de hierarchie voor de hele zomer bepaald. Zonder dat de mens tussenbeide komt. Maar het is wel zo, volgens Zwitserland Toerisme Sion Region, dat alle strijdsters van vandaag afstammen van de vroegere koninginnen. De vechtlust zit ze in het bloed. Voor deze koninginnen, die bij verkoop tienduizenden Zwitserse francs kunnen halen, bestaat in het kanton een ware cultus. Kijk maar naar de manier waarop de eigenaars ze voor de strijd liefkozen. Hoe ze ze als bokscoaches nog een laatste goede raad en andere kooswoordjes in de oren flusteren. "Inalpe" en " Desalpe" Van de vroegere transhumance (de seizoenstrek van vee tussen twee bergweidegebieden) waarbij de hele familie met hun hele hebben en houwen en het vee eerst afdaalde naar de wijngaarden, daarna terugkeerde naar het dorp, het vee liet weiden op de alm in het middengenbergte en daarna de kudde overdroeg aan de herders in de bovenste bergweiden, is alleen de laatste traditie nog in ere. Het naar boven brengen van het vee - de "inalpe" - en het naar beneden brengen - de "desalpe" - blijven belangrijke momenten in het bestaan van de veehoudeers. Bij de "inalpe" wordt vastgesteld wie de koningin wordt en wie haar "luitenantes", bij de "desalpe" keert de hele kudde terug naar het dorp, waarbij de koningin trots voorop dartelt met rijkelijk met bloemen versierde halsbellen. In het land van de kaas Wie koeien zegt, zegt natuurlijk kaas. Elk dal in het kanton bezit zijn eigen grondsoort, zijn eigen smaak en vooral zijn eigen bergweiden, waar de speciale bergflora die bijzonder fijnheid aan de melkproducten levert.De lekkerste raclette (een lokaal smeltkaasgerecht) wordt bereid met bergweikaas. Maar de kaas is ook heerlijk op roggebrood en past perfect bij de lokale wijnen. En voor de liefhebbers is er de doorgerijpte kaas van een paar jaar oud, te vergelijken met hun Parmezaanse broeders. Denk niet dat er in Valais alleen maar koeien zijn: de streek biedt ook een oneindige keus aan de heerlijkste geiten- en schapenkazen. Zuidelijke tuinen Midden-Valais heeft voor zijn breedtegraad een heel apart klimaat, met de meeste zonne-uren van heel Zwitserland. Vandaar de noodzaak van complexe bevloeiingssystemen. Vandaar ook de uitstekende wijnen. En vandaar ook dat hier vruchten en groenten worden gekweekt die je eerder zou verwachten in streken die veel verder naar het zuiden liggen. De streek is onder andere bekend om zijn tomaten en asperges, om zijn aardbeien en frambozen, en om zijn aromatische kruiden. het puikje van de vruchten vind je terug in de lokale vruchtenbrandewijnen, met als allerberoemdste ongetwijfeld de eau-de-vie poire William (brandewijn van peren). Juni: Saviese De geniesoldaten in hun groot ornaat van het Second Empire. Ze dragen fier hun hoge, fraai versierde hoofddeksels en op hun schouders rust een verzilverde houten bijl. Maar niet alleen de geniesoldaten zijn ontzagwekkend. Iedereen in de stoot is schitterend uitgedost, en de kleurige feestelijkheid van Sacramentsdag wordt nog een versterkt door de talloze vaandels aan de huizen. Aan de kop van de bonte stoet lopen de grenadierofficieren en de geniesoldaten in hun gala-uniformen. Ze worden gevolgd door de baanderheer met de banier van het dorp en de 'capetan' met zijn monumentale kolbak. Hij draagt de sponton, de scepter die de dorpsmacht simboliseert. De meisjes acher hem, de 'transbride's' zijn in de prachtige Valais-klederdracht gestoken. Ze worden aangevoerd door een piepjonge 'tsanbri', die het allerjongste meisje aan de hand houdt. De grenadiers in hun Republikeinse uniformen dragen gordels in alle kleuren van de regenboog. Na hen komen de traditionele fanfares, de godsdienstige autoriteiten en de Heilige Eucharistie - omringd door Pauselijke Gardes -, de burgerlijke gezagsdragers en de gelovigen. Dat alles onder de ogen van vroomverwonderde bevolking. Men zou kunnen denken dat hier een simpele historische optocht gaande is , maar de intense bezieling van deelnemers en toeschouers tilt alles naar een hoger plan. Aan zo'n Cacramentsdag in Saviese valt het belang van het geestelijk leven in Valais duidelijk af te lezen. Alle leeftijden en rangen en standen nemen aan de viering deel, met een geloof en een geestdrift die elders zeldzaam zijn. De voorbereidingen beginnen al weken tevoren. Toch ligt het ritueel al eeuwen vast. Elk jaar, bij toerbeurt, organiseert een van de vijf banieren (dorpen) van Saviese het feest. De gezamenlijke activiteiten van de banieren liggen vast in oude reglementen van de vroegere plaatselijke gemeenschappen. Daardoor heeft de stoet elke jaar dezelfde samenstelling, met een verschil: afhankleijk van het aantal bewoners van het organiserende dorp is de stoet meer of minder lang. Drie kapitale kerken Valere, op zijn hoge alelaarsnest, bezit niet de enige kerk in Sion die de moeite waar is. Er zijn nog drie andere die er bepaald ook mogen zijn: de zogenaamde 'Jezuietenkerk', het laatste barokke gebouw van Zwitserland, die tegenwoordig in gebruik is als concertzaal: de Saint-Theodule, die op de plaats staat van vele eerdere gebouwen, en herbouwd is tijdens het bisschopambt van de beroemde Matthieu Schinner in het begin van de 16de eeuw, en tenslotte de kathedraal Notre-Dame-du-Glarier, die nu de oorspronkelijke bouw in de 12de eeuw ten prooi viel aan de vlammen en vervolgens meermaals geestdriftig herbouwd werd, zodat hij allerlei elementen uit alle perioden heeft bewaard. Een snoer van Kapelletjes Vroeger ontvluchten de rijke bewoners van Sion in de zomer de hete vlakte en zochte verkoeling in Mayens-de-Sion. Van de reeks kapelletjes die ze daar lieten bouwen kan de tegenwoordige wandelaar nog steeds genieten. In de buurt van Les Agettes staat de Visitatiekapel uit 1680, 200 meter lager, verscholen in het bos, staat die van Notre Dame du Bon Conseil (van rond 1770). Boven Vex staan de kapelletjes Sante-Anne en Sainte-Famille (resp. van rond 1880 en 1890) die eigenlijk de functie van prive-kerkjes bekleedden. Tenslotte vermelden we nog de prachtige, houten Sacre-Coeur-de-Jesus kapel (van rond 1900) en de evangelische kerk uit dezelfde periode, bestemd voor Angliciaanse toeristen. Een betonnen geloof Bij de eerste aanblik slaat de hoekige betonnen kerk Saint-Nicolas d'Heremence je even uit het lood, ook al door zijn opmerkelijke gevormde 40 meter hoge toren. Maar al spoedig raakt je oog gewend aan zoveel moderniteit en het bouwwerk even stevig en gekweld als de omliggende bergen krijgt de kracht van een vurige geloofsbelijdenis. De schoonheid van het gebouw wordt vooral duidelijk als u de kerk binnentreedt, waar het overvloedige licht speelt met de talloze ruimtes en waar in elke hoek een kunstwerk uit oude plaatselijke kerken uitstekend tot zijn recht komt. De Romaanse parel De kerk heeft de gedrongen elegantie van de fraaiste voorbeelden uit de Romaanse periode. De Saint-Pierre-de-Clages dateert uit de 11de eeuw en heeft nog steeds hetzelfde uiterlijk - ondanks zorgvuldige restauratie en afgezien van een toegevoegd kapelletje uit de 14de eeuw. - De kerk, waarschijnlijk gebouwd door Benedictijner monniken van de abdij Saint-Martin d'Ainy in Lyon werd in 1580 eigendom van het bisdom van Sion. Aan het eind van de 18de eeuw bood de priorij onderdak aan trappisten. Het silhouet van de prachtige klokkentoren is al meer dan 800 jaar een merkante verschijning in de streek. Vijf eeuwen kluizenaarschap Het ligt verscholen in het dal van la Borgne, ver van iedere beschaving, wat uiteraard hoort bij een dergelijke plaats. Het kluizenaarsverblijf Longe-borgne speelt niettemin een belangrijke rol voor de katholieken van Valais en trekt talloze gelovigen. De priester Jean Bossie, die met zes medebroeders uit Frankrijk kwam, stichtte dit gebedsoord in 1522 en bouwde een dubbele kapel in de bestaande grotten. Om de plaats te bereiken kan men een schitterende, slingerde kruisweg volgen door het diep ingesneden rivierdal. Juli Het internationale muziek festival van Sion-Valais In de jaren vijftig ontdekte de beroemde violist, Tibor Varga, Valais, waarna hij de streek meteen voorgoed in zijn hart sloot. Hij ging les geven op het Kantonnaal Conservatorium en hieruit vloeide al spoedig een reeks concerten voort. In 1964 ontstond het Festival dat geleidelijk de muren van Sion achter zich liet en over heel Valais uitzwermde. Elk jaar van juli tot september biedt dit Festival een vijftiental concerten voor de plaatselijke en buitenlandse muziekliefhebbers. Sinds 1967 is het festival verrijkt met een Internationaal Vioolconcours, dat geldt als een van de zwaarste omdat het tiental hiermee vergelijkbare concoursen op de wereld. Toneel en film In de zomer kent Midden-Valais natuurlijk een rijke bloei aan culturele manifestaties. Behalve het internationale muziek festival van Sion valt er te genieten van jazzconcerten, van openluchtvoorstellingen en van een openlucht filmfestival. Sion bezit vier bioscopen die voortdurend recente films brengen. Augustus Het rijk van fiets en mountainbike Haast nergens doet de mountainbike z'n naam zo eer aan als hier. Maar Midden-Valais bezit meer dan alleen bergen: het heeft ook vlakke paden langs de Rhone, ideaal voor het hele gezin. Daarnaast zijn er op elke gewenste hoogte bewegwijzerde paden, door bossen, door weilanden en langs bergweitjes. Wie z'n stalen rijdier en zichzelf graag in extreme omstandigheden op de proef wil stellen is natuurlijk van harte welkom in het hooggebergte. Golf tennis en croquet Golfers vinden vlak bij Sion een prachtige 18-holes baan met optimale zonneschijn. Tennisliefhebbers vinden hier altijd wel een tennisbaan. In Mayens-de-Sion wordt een croquettoernooi gehouden. Paardenliefhebbers kunnen op talloze plaatsen tochten maken of in de zomer deelnemen aan de Alp-rando. Tussen Mattterhorn en Mont-Blanc Valais met zijn berner en Valais-Alpen, hoeft zijn status van paradijs voor bergsport niet meer te bewijzen. Tochten op stijgvellen, trektochten in het hooggebergte of klimmen op alle moeilijkheidsniveaus, tussen bergweiden en toppen van boven de 4.000 meter. U kunt ook lager beginnen met kletteren, bijvoorbeeld in Arbaz, dat zijn eigen school heeft. Of u gaat een kijkje nemen in het binnenste van een berg in de buurt van Sanetsch. Op en in het water Het aantal fitnesscentra en zwembaden in Midden-Valais is haast niet meer te tellen. U kunt alle soorten watersport beoefenen in Les Iles, op enkele kilometers van Sion. Maar de streek staat eveneens bekend om de heilzame kwaliteit van zijn water, waar u rijkelijk van kunt profiteren in de kuuroorden Saillon en Ovronaz. Voor de dapperen biedt de Rhone en zijn zijrivieren talloze mogelijkheden tot rafting en canyoning. Altijd in adembenemende omgevingen. September Derborence De naam alleen al staat garant voor een woeste, steile natuur met een vleugje mysterie. reken maar dat u niet teleurgesteld bent als u eindelijk aankomt in dit reservaat. Hier heerst een microklimaat, een mengsel van de warme droogte van Valais en de vochtigheid van de voor-alpen. Derborence krijgt twee keer zoveel neerslag als het Rhonedal, wat in dit reservaat een heel bijzondere flora en fauna oplevert. Het plaatselijke beschermde oerbos regenereert zich zelf zonder enige ingreep van de mens, een zeer zeldzaam verschijnsel in de Alpen. het bezit het rijkste kreupelhout van Zwiterland en omvat zelfs een buitenbos, uniek in de streek. Het 'Balkon van de Hemel' Een treffende beschrijving van Nax, een prachtig traditioneel dorp, met 'raccards' (schuren op palen), voorraadzolders en oude houten huizen op een schitterende vlakte op zo'n 1300 meter. Het gehucht kan zich beroemen op gebouwen uit de 15de eeuw. Het wonderdal Het Rechy-dal biedt ongetwijfeld de beste mogelijkheid om lopend het natuurschoon van Valais in ogenschouw te nemen. Je wandelt van Rechy, o 524 meter hoogte in de Rhonevlakte, naar Louche, verscholen tussen Les Becs de Bosson en La Maya, op meer dan 2.500 meter. Een wandeling van 10 kilometer door wisselende en volstrekt ongerepte landschappen: woeste watervallen en bos in het benedendal, heivlaktes en alpenweiden in het middendal: en tenslotte het majesteitelijke Louche-meer, in het maanlandschap van het bovendal. En voor wie al deze pracht nog niet genoeg is, biedt het dal nog vele dwarsweggetjes. En oase van ongerepte natuur Het contrast is treffend: wie het reservaat van Pouta Fontana bezoekt, komt plotseling van de gecultiveerde bruisende vlakte van het moderne leven in een wereld van ongerepte woeste natuur, waar de mens niets meer in te brengen heeft. De populieren, elzen en wilgen gaan geleidelijk over in drasland en plasjes met zo'n 150 verschillende vogelsoorten. Reigers, eenden en visarenden leven in goede verstandhouding met bevers, herten, reeen en vossen. Kikkers en ringslangen spelen verstoppertje, terwijl zeelten en vorentjes aan visetende vogels proberen te ontsnappen. Allerlei insecten, met zeldzame libelles maken dit aards paradijs compleet. Oktober Wijngaard Wijnstokken zo ver het oog reikt. Een regelmatig golvende groende zee met talloze terrasperceeltjes, omeind door zwerfsteenmuurtjes.De vruchten worden geplukt van een jaar noeste arbeid. En wat voor vruchten. Druiven van het Amigne-ras, goudgeel en zo suikerzoet. Vanaf het krieken van de dag zijn de druivenplukk(st)ers hier in de weer. Overal zie je plukk(st)ers, ze vormen kleurige vlekken tussen de wijnstokken, zover de blik reikt. De hele zonovergoten helling, van Sierre tot Martigny, lijkt wel een grote nijvere bijenkorf. Zonder weerga De zonnige en gulle wijngaarden van Midden-Valais liggen op terrassen tegen de helling en lopen door tot in de vlakte. Het grote assortiment aan witte en rode wijnen die in Valais worden verbouwd profiteert van de geschikte grond. Dat valt te zien bij een wandeling langs het uitgestrekte netwerk van wegen, weggetjes en paden, vaak lans irrigatiekanaaltjes, met een extra vermelding voor het leerparcours van Conthey. Tientallen specialiteiten In de fraaie kelders ligt de wijnoogst onder deskundig toezicht te rijpen. De twee grote traditionele rassen zijn de Chasselas/Fendant en de Pinot Noir. Maar de Gamay, de Rhin/Johannisberg van de helling van Montorge, de Amigne van Verroz, de Arvine van Conthey de Ermitage van Sion en nog een twintigtal andere specialiteiten mogen er bepaald ook zijn. Onder de samengestelde wijnen is de Dole de meest bekende. Het aanbod wordt nog aangevuld door in eiken vaten gerijpte wijnen en wijnen van opzettelijke laat geoogste druiven. Wijnkelders en proeflokalen De wijnboeren onthalen de bezoeker graag in hun eigen wijnkelders of 'carnotzets' (proeflokalen). Hier proeft men niet alleen de plaatselijke wijnvarianten, maar ook Valais legendarische gastvrijheid. Zoiets blijft een mens lang bij. Men kan ook terrecht in speciale wijnproefcentra. Die vind je haast overal in Saint-Leonard, Bramois, Sion (bijvoorbeeld in de oenotheek ' Verre a Pied') in Saviese, Ayent, Conthey en Vetroz, met een speciale vermelding voor het Relais du Valais. November Twee streekmusea In een huis in het hartje van het dorp Les Hauderes bevindt zich een zorgvuldig gereconstrueerd binnenhuis van vroeger de traditionele twee vertrekken, de keuken, de stookplaats, de wasplaats en het grote gemeubileerde vertrek waar de hele familie woonde. De levensgrote poppen in tijdgetrouwe kleding geven alles een extra realistisch tintje. Het gemeentehuis van Heremence biedt onderdak aan een kunstnijverheidmuseum dat een goed beeld geeft van twee honderd jaar plaatselijk leven, met een oude boerenwoning en gereedschappen van verschillende vroegere ambachten. Ovens en molens Niet zo lang geleden bezaten bijna alle dorpjes van Valais nog hun gemeenschappelijke oven en molen. Het moderne leven heeft deze wezenlijke bestanddelen van het dorpsleven een vroeger haast overal verdrongen. Maar enkele dorpjes hebben hun ovens en molens nog bewaard of weer in ere hersteld. Ze spelen vaak een belangijke rol bij de plaatselijke festiviteiten. Zo wordt de dorpsoven van Veysonnaz, die dateert van 1786, bij elk dorpsfeest gebrukt. De broederschap van Graan en Brood in Mase laat elk jaar de molen draaien en de oven roken. In Heremence hebben de molenvrienden de oorspronkelijke molen en oven gereconstrueerd, terwijl in Nax de broederschaop van de Gewone oven de plaatselijke oven uit 1912 in ere houdt. December Een verkeersknooppunt Het vliegveld van Sion biedt alle gewenste vluchten, nationaal of internationaal: charters, taxivluchten, pleziervluchtjes, zweefvliegen of tochten per helikopter. Het vliegveld is niet alleen een vetrekpunt voor prachtige excursies naar de Valais-Alpen, maar biedt ook een ideale manier om in het kanton aan te komen. Verder heeft Sion het grootste busstation van Zwitserland, met betrouwbare moderne postbuslijnen die de hele regio bestrijken. Het heeft een belangrijk spoorstation aan de Simplonlijn tussen Geneve en Milaan, dat in de winter wordt aangedaan door een TGV uit Parijs. Bovendien ligt het aan de Rhone-snelweg die Frans-Zwitserland verbindt met Brig en verderop met Italie. Alle dienstverleningen Ondanks de provinciale charme, biedt de regio een hoeveelheid diensten die horen bij een groot stedelijk centrum. Een groot deel van de bevolking is trouwens werkzaam in de dienstensector. In Midden-Valais, zowel in Sion als in de vakantieoorden is alles te vinden wat een mens maar nodig heeft: banken verzekeringen, advocatenen notarissen, kerken van uiteenlopende gezindten, winkelcentra en winkeltjes, eersteklas hotels en allerlei soorten restaurants. Technologie en scholen Midden-Valais kent een gerisloze industriealisering die desondaks heel reeel is. Dankzij de hoog opgeleide bevolking heeft het kanton op een geslaagde wijze gekozen voor high-tech: mechanica, elektronica, chemie, levensmiddelenindustrie en industriebeheer. De uurwerkindustrie is een belangrijke werkgever. De regio blijft de jeugd stimuleren tot hogere opleidingen. Zij biedt de jongere generaties alle gebruikelijke schoolopleidingen en bezit bovendien een gespecialiseerde hogeschool. Een aantal prive-scholen geeft een hoogwaardige opleiding.